سبَدر شبیر….اوٹو اہربل… ”
”
مٔتِس پتھ گتھ کر وتہِ ما راو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
پونپرۍ گتھ کر ینہٕ کرکھ ٹھہراو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
زوٗنہٕ ہند پرتَو کتہِ روز شیٖنَس
بۄنہِ ہند شہجار چُھنہٕ بے دینس
یہِ دُنیاہ چُھے سُرون صحراو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
سُرون چُھے من بے وونت دٔرۍیاو
شُرونی شُرونی بوزکھ کن تھاو
پردٕ تُل چشمن، چشمہٕ مٔژٕراو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
بُلبلَس بہارس منز یاون آو
گُل ڈنیشتھ کرن چکہٕ چاو
کتھ چُکھ عاشق تتہ چَھیہ گراو
رتہٕ ستی رشمع زالن زۄل ما تراو
مدہوس چُھ پھۄکھ دوان نارس
ستھ سمندر چیتھ بیہ اِنتظارس
اَتھ پتہ یُس گوو تس کیاہ دراو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
عشقس لۄل بر مشکہٕ دٔرۍیاو
عشقہٕ ستی پنُن من رنزناو
عشقہ ستی حسنُک کر پاراو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
چمہٕ خمہٕ تس یارس بٔرتَو لۄل
دم دم منزل چُھے ینہٕ وول
سبدر تمی سُند لۄل متہٕ مٔشراو
رتہٕ ستی شمع زالن زۄل ما تراو
97
