پارسا رؤف گھایل
زندگی وُچھ میانِہ موتُک چَھے کران سامانہ اَز
دوہ بنیوٗمُت رات چُھم ہارس مے گومیزان اَز
میانِہ دِلکی ریزٕ چِھکرآوِتھ چُھ اَز باغَس اَندر
کُس چُھ ظالم یُس کٔرِتھ گَو یَتھ دِلَس بِریانہ اَز
نیم جان ترآوِتھ سُہ گو وُچھ پوت نظر ما دِژن
یُتھ مزاکھاہ چھا کران کانہہ سَرمے گام پرمانہ اَز
دل چُھ شبنم آبہ قطراہ پوشِہ ؤتھرَس پیٹھ زوتان
آفتابچ اَکھ زژاہ تَتھ گٔییِہ کٔرِتھ بیگانہ اَز
رٕژ کتھاہ ؤنمٕژ چھےپرانیودۄکھ چِھ جانَس کھیتھ گژھان
یار دوس کاتیاہ مے ٲسِم تِم تِہ گٔیِہ بیگانہ اَز
گَتھ کران شمعس چِھ أندی ۍ أندی ۍ کاتی عاشق ہرطرف
تَس گلان آو پان پنہٕ نُے گٔیِہ ژلان پروانہ اَز
ساقیس اوس چاو کوتاہ باو مسکن کھاسِہ نے
نَے سُہ ساقی نَے سُہ محفل نَے چُھ کُنِہ پیمانہ اَز
گاسہ ناراہ زندگی چَھے مختصر اے گھایل
کٔنیہہ ژہ کر حاصل گژھکھ کوت بے سر و سامانہ اَز
